برای تخریب ساختمان روش های مختلفی وجود دارد. از این رو مهندسان و مسئولان اجرای پروژه های تخریب می توانند بر حسب شرایط روش مناسب و کاربردی تر را انتخاب کنند. در حال حاضر ۵ روش تخریب ساختمان وجود دارد. هر کدام از این روش ها شرایط، مزایا، معایب و ویژگی های خاص خود را دارند. در ادامه مطلب روش های مختلف برای تخریب ساختمان بررسی خواهد شد.
روش های مختلف برای تخریب ساختمان
-
تخریب دستی ساختمان
تخریب دستی یکی از ساده ترین و دم دست ترین روش ها به شمار می رود. در این روش مصالح ساختمان با استفاده از ابزارهای دستی از آن جدا می شود. به عبارت دیگر در روش دستی، نیروی انسانی با استفاده از ابزارهای مختلف فرایند تخریب را انجام می دهد. اکیپ تخریب دستی شامل کارگران زحمتکش ساختمانی است و ابزارهای مورد نیاز برای این منظور شامل پتک، بیل، قلم، چکش، شیارزن، دریل، بتن کن و پیکور هستند.
تمامی ساختمان ها و سازه های قدیمی با استفاده از روش دستی قابل تخریب نیستند. این شیوه فقط برای سازه هایی که در جاها و مکان های تنگ قرار دارند و استفاده از دیگر روش ها به ساختمان های مجاور آسیب می زند، به کار می رود. همچنین سازه های کوچک را نیز می توان با استفاده از این روش تخریب کرد.
به طور کلی در تخریب دستی امکان جمع آوری مصالح در مقایسه با دیگر موارد بهتر و راحت تر است. منتهی در این شیوه کار به کندی پیش می رود و حتماً باید فرایند تخریب توسط نیروی انسانی حرفه ای و با تجربه انجام شود.
-
استفاده از گوی تخریب
یکی دیگر از شیوه های رایج برای تخریب سازه های قدیمی استفاده از گوی مخصوص تخریب است. البته این شیوه دیگر منسوخ شده و کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. در این شیوه سازه ها با استفاده از یک گوی فلزی و به روش مکانیکی تخریب می شوند.
در واقع گوی فلزی به یک جرثقیل وصل شده و سپس به ساختمان کوبیده می شود. این روش نیز تخصص خاص خود را می طلبد و هر کسی نمی تواند آن را انجام دهد. به همین دلیل برای افزایش ایمنی کار باید تجهیزات و نیروهای حرفه ای مناسب در دسترس باشد.
دیگر پیش نیاز لازم برای اجرای این شیوه تخریب وجود فضای کافی است. به طور کلی تخریب ساختمان با روش گوی تخریب یک شیوه خطرناک است. همچنین موجب ایجاد آلودگی صوتی و انتشار گرد و غبار به فضا می شود.
انجام این عملیات در کنار خطوط جریان هوایی برق نیز خطرناک است و ساختمان هایی که در نزدیکی خطوط جریان هوایی برق قرار دارند، نباید با استفاده از این روش تخریب شوند.
-
استفاده از بیل مکانیکی
دیگر روش تخریب استفاده از بیل های مکانیکی مناسب است. معمولاً این روش برای ساختمان هایی که بیشتر از ۲۰ متر ارتفاع دارند مناسب است بیل مکانیکی در واقع به جای اکیپ تخریب وارد عمل می شود. در انتهای این نوع بیل ابزاری نظیر سنگ شکن، پیکور، بازوهای مخصوص و یا پتک وصل می شود.
به همین دلیل می توان از آن به عنوان یک روش پرهزینه یاد کرد. برای اجرای فرایند تخریب با این روش باید تجهیزات مختلفی را در دسترس داشت. همچنین در این شیوه ساختمان از بالا به پایین تخریب می شود ر مقایسه با دیگر روش های نامبرده راحت تر و ایمن تر است.
-
تخریب به روش انفجار
یکی دیگر از روش های موجود برای انجام فرایند تخریب ساختمان قدیمی، تخریب به روش انفجار است. این شیوه بیشتر برای برج های بزرگ و تخریب های وسیع به کار می رود. همچنین یک فرایند پر ریکس است و فقط باید توسط کسانی که در این رابطه تخصص و تجربه بالا دارند انجام شود. به جرات می توان گفت که تخریب انفجاری در مقایسه با دیگر موارد خطرناک ترین نوع تخریب محسوب می شود. به همین دلیل مسئول اجرای پروژه قبل از هر کاری باید به مراجع ذی صلاح مراجعه کرده و ابتدا مجوز انجام این کار را دریافت کند.
همچنین او باید تمامی پیش بینی های احتمالی را در نظر بگیرد و با استفاده از یک سری نرم افزارها، ساختمان قدیمی را به طور کامل آنالیز کند. مشخص کردن محل مناسب جهت جاسازی دینامیت در این شیوه تخریب نیز اهمیت زیادی دارد.
در واقع مهندس تخریب باید بر اساس شرایط و ویژگی های سازه مناسب ترین محل را برای جاسازی مواد منفجر انتخاب کند. همچنین علاوه بر برج های بلند، برای تخریب سیلوها، پل ها و سوله ها نیز از این روش تخریب استفاده می شود.
-
تخریب با استفاده از مواد شیمیایی
در کنار همه موارد نام برده می توان با استفاده از مواد شیمیایی نیز ساختمان های قدیمی را تخریب کرد. معمولاً در این روش بر روی بتن ها یک سری سوراخ ایجاد می شود. سپس داخل سوراخ های پر از مواد شیمیایی می شود. این مواد با نفوذ به داخل بتن، پیوند اجزای داخل دهنده آن را از هم باز کرده و بتن ها را خرد می کند.
به جرات می توان گفت که تخریب ساختمان با مواد شیمیایی پرهزینه ترین روش تخریب به شمار می رود؛ اما در عوض این شیوه بدون ایجاد گرد و غبار، آلودگی صوتی و لرزش صورت می گیرد. همچنین احتمال خسارات جانی و مالی در آن کمتر است.
البته توجه به دمای محیط در این شیوه اهمیت بسیار زیادی دارد و تغییرات دمایی زیاد محاسبات انجام شده را تحت تاثیر قرار می دهد. در واقع عدم توجه به تغییرات دمایی موجب بی اثر شدن تمامی هزینه هایی که برای این منظور صرف شده است خواهد شد.
